(Po)nowoczesna kondycja przesądu. Dzieje liczby 23

Poniżej zamieszczam abstrakt referatu, jaki wygłoszę w najbliższy piątek w ramach IV Konferencji Interdyscyplinarnej SKNH UŚ. Planowo referat przewidziany jest na godzinę 13.30, jednak z powodu różnych organizacyjnych niewiadomych, polecam zainteresowanym zjawić się o godzinie 13 lub nawet kwadrans przed, na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego (mapka). Sala jeszcze nie jest znana, jeśli odpowiednia informacja dotrze do mnie wcześniej – zamieszczę ją tutaj. Jeśli nie – polecam zapytać na portierni. Mimo tych organizacyjnych niedociągnięć -  serdecznie zapraszam na mój referat.

(Po)nowoczesna kondycja przesądu. Dzieje liczby 23

W (po)nowoczesnym świecie, gdzie obiektywny status rzeczywistości został zachwiany, także przesądy musiały ulec przeobrażeniu. Reliktem przeszłości stał się mechanizm łączący konkretne zdarzenie z jego określoną konsekwencją. Perspektywizm angażuje człowieka jako aktywny podmiot kreacji także na gruncie konstrukcji zabobonów. Pragnąc podzielić się tym spostrzeżeniem z czytelnikami, grupa amerykańskich pisarzy i myślicieli kontrkulturowych (Burroughs, Wilson, Leary) stworzyła i wdrożyła nowy przesąd związany z liczbą 23. Wkrótce dzieło przerosło oczekiwania twórców, bawiąc, inspirując i… uśmiercając. W referacie swym pragnę przybliżyć nie tylko historię popularyzacji przesądu liczby 23, ale także jej inicjalny, dekonstrukcyjny charakter, który w zamiarze twórców miał ukazać sam mechanizm przesądności.

IV Konferencja Interdyscyplinarna SKNH UŚ albo Jak się NIE powinno organizować konferencji

Na początek kilka konkretnych informacji od organizatorów:

Sekcja Historii Integralnej Studenckiego Koła Naukowego Historyków Uniwersytetu Ślaskiego zaprasza wszystkich zainteresowanych do udziału w IV Konferencji Interdyscyplinarnej:„Jak się mają zabobony? Dawniej i teraz”. Konferencja odbędzie się na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w dniu 27 lutego 2009 r.

Przesądy narodziły się wraz z pojawieniem się człowieka. To przecież ludzie są ich twórcami. Wiara w zabobony towarzyszyła ludzkości od zarania jej dziejów, poprzez mroki średniowiecza, aż po czasy nowożytne. Dziś, w dobie racjonalizmu i techniki większość z nas, przynajmniej teoretycznie nie wierzy, bądź nie przyznaje się do poddawania się przesądom. Ale czy zabobony naprawdę odeszły w zapomnienie? Czy horoskopy, omijanie czarnego kota, ostrożność w piątek trzynastego lub pilnowanie się by nie wstawać lewą nogą z łóżka nie jest echem zakorzenionych w nas i naszej tradycji przesądów? Na to oraz inne pytania chcemy znaleźć odpowiedzieć podczas konferencji.

PROGRAM KONFERENCJI

10.00 – Start. Przywitanie
10.15 – Wprowadzenie dr Jacka Kurka
10.30 – Ewelina Hulak (Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie), Przesądy i zabobony w starożytnym Rzymie
10.45 – Ewa Młynarczyk (Uniwersytet Śląski), ??????
11.00 – Miłosz Resztak (Uniwersytet Warszawski), Znaki, magia i strach w Diariuszu prywatnym Bazylego Rudomicza
11.15 – DYSKUSJA + PRZERWA

11.30 – Agnieszka M. Jurgielewicz (Akademia Medyczna we Wrocławiu), Zabobony (?) w położnictwie, na przestrzeni wieków i współcześnie
11.45 – Kamil Frejlich (Uniwersytet Warszawski), Staropolskie przesądy dotyczące porodu
12.00 – Marta Kubarek (Uniwersytet Śląski), Pukajcie ze mną w niemalowane drewno, bo… kilka uwag o funkcjonowaniu zabobonów w świadomości młodzieży gimnazjalnej
12.15 – Monika Żaba (Uniwersytet Techniczny w Dreźnie), Michał Brol (Uniwersytet Śląski), Psychologiczna natura zabobonu oraz przykład jego
funkcjonowania wśród polskich i niemieckich studentów
12.30 – PRZERWA

13.00 – Anna Knaś (Uniwersytet Śląski), “Diabeł ogonem nakrył” czyli zabobon okiem młodego Katolika
13.15 – Zuzanna Chrząszcz (Uniwersytet Śląski), Zabobon w literackim zwierciadle. Dziurdziowie Elizy Orzeszkowej
13.30 – Krzysztof Grudnik (Uniwersytet Śląski), (Po)nowoczesna kondycja przesądu. Dzieje liczby 23
13.45 – Izabela Mikrut (Uniwersytet Śląski), Przesada przesądu. Zabobony u Jeremiego Przybory oraz w kabarecie POTEM
14.00 – DYSKUSJA + PRZERWA
14.30 – Niespodzianka filmowa

A teraz kilka słów krytyki. SKNH UŚ już czwarty raz organizuje interdyscyplinarną konferencję naukową. Wygłaszałem swój wykład na pierwszej (“Modernistyczna koncepcja Boga jako źródło strachu”) i trzeciej (Krew jako nośnik magiczny w literaturze modernizmu) edycji tego przedsięwzięcia (do edycji drugiej, poświęconej świętym, nie zostałem zaproszony :>). Również w czwartej – choć poważnie się nad tym zastanawiałem – wezmę jednak udział.

Skąd moje rozterki? Z okropnej organizacji tegorocznej edycji! Dotychczas konferencję prowadziły pp. Monika Nowak i Ewa Młynarczyk, z panią Ewą kontaktowałem się też w sprawach organizacyjnych. Organizacja była bez zarzutów, wszystko przebiegało w miarę sprawnie, może jedynie promocja konferencji pozostawiała trochę do życzenia. Tym razem kwestie te załatwiałem z p. Izabelą Kłaczyńską, która zaproszenie do udziału w konferencji wysłała 12 stycznia. Termin nadsyłania abstraktów przypadał na 2 lutego. Informację o zaakceptowaniu zgłoszenia oraz przypuszczalny (sic!) plan konferencji otrzymałem 19 lutego – czyli na tydzień przed konferencją!

Sytuacja ta jawi mi się jako absurdalna. Nie tylko kwestionuje to powagę organizacji, ale także podważa jakość prezentowanych materiałów. Bo przecież zebranie materiałów (szczególnie w pracach historycznych!) zajmuje sporo czasu. Jego opracowanie, przeanalizowanie i podanie w odpowiedniej formie to praca na o wiele więcej, niż tydzień. Skoro jednak realia są takie, czyż nie wolno nam wątpić w poziom wystąpień? Możliwe, że to tylko spekulacje i mimo wszystko poziom tegorocznej edycji przewyższy poprzednią (co nie jest znów tak bardzo trudne…).

Podane powyżej godziny mają charakter orientacyjny, organizatorzy do dziś [!] nie są w stanie zagwarantować takiej właśnie rozpiski.

Intertekstualność

Intertekstualność, czyli przenikanie się dwóch lub więcej tekstów (tekstu kultury, niekoniecznie musi to być dzieło literackie) bywa zabawną grą z konwencjami. Jeśli na przykład weźmiemy mityczny świat Lovecrafta, osadzimy w formie współczesnego, krótkiego komiksu “paskowego” i dodamy ironiczne, kontrowersyjne poczucie humoru, możemy otrzymać taki wynik:

Więcej pod tym adresem.

Marco Pasi: Aleister Crowley i kuszenie polityki

Lektura materiałów związanych z moją pracą magisterską, oraz ogólnie wartki nurt spraw codziennych odciągnęły mnie od ekranu monitora na dłuższy czas. Teraz staram się zintensyfikować pracę do tego stopnia, by wszystkie projekty wykończyć na czas – a przy tym nie zwariować.

Tymczasem chciałbym się z Wami podzielić bardzo radosną nowiną. Dowiedziałem się nieoficjalnie, że trwają właśnie prace nad przekładem książki Marco Pasi, Aleister Crowley und die Versuchung der Politik. Przekładem zajął się syn Joscelyna Godwina (niestety, nie znam imienia Godwina juniora). Informacja ta jest dla mnie bardzo szczęśliwą, ponieważ od pewnego czasu z wielką ochotą wczytałbym się w tekst profesora Pasiego, niestety bariera językowa (oryginalny tekst jest po włosku, dotychczas dzieło przełożono na język niemiecki) uniemożliwiała mi to dotychczas. Czekam więc z niecierpliwością na efekt prac Godwina, mając nadzieję, że wkrótce będzie dostępny!